Σελίδες

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πολιτισμός. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 16 Μαρτίου 2018

STEPHEN HAWKING - ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Δείτε ένα βίντεο με θέμα τον διάσημο Βρετανό αστροφυσικό Stephen Hawking ο οποίος απεβίωσε στις 14/03/2018, σε ηλικία 76 ετών.

Ο Stephen Hawking έπασχε από αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση (ALS), γνωστή και ως νόσο του κινητικού νευρώνα ή νόσο Λου Γκέριγκ και ήταν καθηλωμένος στο αναπηρικό αμαξίδιό του.

Στις φωτογραφίες βλέπουμε τον Hawking από το 1ο ως 75ο έτος της ζωής του.

Δευτέρα 1 Ιανουαρίου 2018

Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΚΑΤΙΝΑ ΦΑΡΑΣΟΠΟΥΛΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΚΑΙ ΓΛΕΝΤΑ ΓΝΗΣΙΑ ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΑ


Είναι μια γνήσια και γλεντζού Σμυρνιά που τραγουδά και γλεντά γνήσια Μικρασιατικά.  Το έχει μέσα της από μικρή και χορεύει ακόμα καρσιλαμάδες και ζεϊμπέκικο. 

Η Κατίνα Φαρασοπούλου Μισαηλίδου, κόρη παππά, γεννήθηκε το 1933 και όπως οι υπόλοιποι κάτοικοι των Ασκητών κατάγονται από το χωριό Αγιρνάς (Άγιοι Ανάργυροι) της μακρινής Καισάρειας. Ο μπαμπάς της Γαβριήλ Φαρασόπουλος, γεννήθηκε το 1903, φοίτησε 3 χρόνια στην Ιερατική Σχολή Φλαβιανών (Ζιντζίντερε), παντρεύτηκε και έγινε παππάς. Η Κατίνα Φαρασοπούλου είχε από μικρή τα ακούσματα από όλη την οικογένεια αλλά και όλο το χωριό καθώς όλοι ήταν γλεντζέδες. Έτσι με το παραδοσιακό ντέφι διέσωσαν τα τραγούδια της ιδιαίτερης πατρίδας τους και είναι μαζί με άλλους ηλικιωμένους Καππαδόκες ( τη μεγαλύτερη αδερφή της Ευσεβία Φαρασοπούλου- Μαυρίδου, τη Μαρίκα Μισαηλίδου Μαυρίδου την Έλλη Μαυρίδου- Τοχταρίδου), ότι πιο κοντά στο αυθεντικό υπάρχει σήμερα.

 

Καραμανλήδες - (ενικός Καραμανλής)
Ονομασία τουρκόφωνων Χριστιανών ορθοδόξων  που κατοικούσαν στη Μικρά Ασία, συγκεκριμένα στην Καραμανία (ονομάστηκε από το τουρκικό Μπεηλίκι των Καραμανιδών, στην περιοχή της αρχαίας Κιλικίας) και την Καππαδοκία. Έγραφαν στην τουρκική γλώσσα με χαρακτήρες του ελληνικού αλφαβήτου (Καραμανλήδικα). Το πρώτο γνωστό καραμανλήδικο κείμενο ανάγεται στα μέσα του 15ου αιώνα, ενώ το πρώτο έντυπο στο 1718. Τα παλαιότερα καραμανλήδικα κείμενα ήταν θρησκευτικού περιεχομένου ενώ από το τέλος του 18ου αι. τυπώνονται και κείμενα ιστορικά, γεωγραφικά, διδακτικά κ.ά. Το τελευταίο έντυπο τυπώθηκε το 1921. Αυτά τυπώνονταν σε τυπογραφεία της Κωνσταντινούπολης, των Αθηνών, της Βενετίας, της Σμύρνης κ.ά. Πολύ σημαντικό ρόλο στη διάδοση της καραμανλήδικης γραφής έπαιξε ο Ευαγγελινός Μισαηλίδης ο οποίος το 1851 άρχισε να εκδίδει στην Κωνσταντινούπολη την εφημερίδα Ανατολή σε καραμανλήδικη γραφή.

Οι Καραμανλήδες ήταν είτε Χριστιανοί ορθόδοξοι που μιλούσαν την τουρκική γλώσσα, είτε -σπανιότερα- Τουρκόφωνοι μουσουλμάνοι που εκχριστιανίστηκαν. Κατά τον Αλ. Ελλάδιο (18ος αι.) ήταν Έλληνες που εκτουρκίστηκαν.

Έπειτα από την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης (1923) μεταφέρθηκαν κατά την ανταλλαγή πληθυσμών στην Ελλάδα και κυρίως σε περιοχές της Μακεδονίας και της Θράκης. Λίγοι παρέμειναν στην Τουρκία.

ΠΗΓΕΣ: https://el-gr.facebook.com/
               http://mikrasiatis.gr/



Σάββατο 23 Δεκεμβρίου 2017

Παρασκευή 14 Οκτωβρίου 2016

ΤΟ ΝΟΜΠΕΛ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΣ ΠΟΥ ΔΙΧΑΣΕ



Η απόφαση της Σουηδικής Ακαδημίας να απονείμει το Νόμπελ Λογοτεχνίας στον Μπομπ Ντίλαν άφησε αρχικά άναυδη την αίθουσα και την υφήλιο -για λίγα δευτερόλεπτα μόνο, μέχρι ακόμη και οι δύσπιστοι να θυμηθούν τους στίχους του και να αρχίσουν να καταλαβαίνουν, έστω κι αν δεν συμμερίζονται, το (μαχητό) σκεπτικό της επιτροπής.

Σχεδόν ένα 24ωρο μετά, έχουν εκφραστεί πολλοί υπέρ και κατά της απόφασης, αλλά τι πιστεύει ο ίδιος ο νομπελίστας πλέον Μπομπ Ντίλαν;

Κανείς δεν ξέρει, και αυτό από μόνο του δείχνει πολλά -και πρωτίστως, το πόσο απροσδόκητη ήταν η απόφαση και το μούδιασμα που προκάλεσε, όπως και τις (ασυνήθιστές για Νόμπελ) απορίες και επιφυλάξεις.

Μέχρι νωρίς το μεσημέρι της Παρασκευής (ώρα Αθήνας), ο Ντίλαν σιωπούσε. Ούτε ο ίδιος ούτε το επιτελείο του είχαν προχωρήσει σε ανακοίνωση. Και δεν είναι καν ότι δεν είχε την ευκαιρία: Το βράδυ της Πέμπτης εμφανίστηκε κανονικά σε προγραμματισμένη συναυλία στο Λας Βέγκας.

Κανονικά σήμαινε ότι εμφανίστηκε στην σκηνή χωρίς να πει κουβέντα, τραγούδησε χωρίς να απευθυνθεί στο κοινό, στο ανκόρ είπε το Blowin' In The Wind και αποχώρησε ησύχως. Σαν να μην είχε γίνει μερικές ώρες νωρίτερα το πιο απρόσμενο Νόμπελ Λογοτεχνίας στην ιστορία του θεσμού.

Στον επίσημο λογαριασμό του Ντίλαν στο Twitter αναρτήθηκε μετά την απονομή μόνο μία ξερή πρόταση (κι αυτή, πάνω από 10 ώρες μετά) πως «στον Ντίλαν απονεμήθηκε το Νόμπελ Λογοτεχνίας» με μία φράση από την σουηδική ανακοίνωση. Επόμενο και τελευταίο tweet, μέχρι στιγμής, ήταν η επανανάρτηση των συγχαρητηρίων από τον Μπαράκ Ομπάμα.

Όσα δεν έχει πει ο ίδιος ο Μπομπ Ντίλαν, τα έχουν πει συγγραφείς και κριτικοί λογοτεχνίας ανά την υφήλιο που είτε υπερασπίζονται την απόφαση της σουηδικής επιτροπής είτε την επικρίνουν. Το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2016 είναι το μοναδικό που καταφέρνει να «διχάσει» τόσο πολύ -ο λόγος της Σουηδικής Ακαδημίας ήταν ανέκαθεν νόμος, και η απονομή του Νόμπελ σήμαινε μέχρι πρότινος αυτόματη κατάταξη στο Πάνθεον των συγγραφεών οικουμενικού σεβασμού.

«Ναι, κι εγώ φαν του Ντίλαν είμαι, αλλά εδώ πρόκειται για ένα κακώς νοούμενο "βραβείο νοσταλγίας" από γερασμένους χίπιδες που λένε ασυναρτησίες» σχολίασε ο συγγραφέας Ίρλιβ Γουέλς.

Αντιθέτως, ο Σαλμάν Ρουσντί πείστηκε από την σουηδική επιτροπή: «Από τον Όμηρο μέχρι τον (Φαΐζ Αχμάντ) Φαΐζ, το τραγούδι κι η ποίηση είναι στενά συνδεδεμένα, κι ο Ντίλαν είναι κληρονόμος αυτής της παράδοσης βάρδων» έγραψε στο Twitter, χαρακτηρίζοντας σωστή την επιλογή για το φετινό βραβείο.

Περίπου σε αυτές τις δύο γραμμές κινείται η πρώτη αποτίμηση διεθνώς: Για τους μεν, είναι παρατραβηγμένη και άστοχη απόπειρα «διεύρυνσης» των Νόμπελ Λογοτεχνίας (που επιπλέον στερεί από κάποιον λιγότερο γνωστό συγγραφέα την ευκαιρία για πρόσβαση στο διεθνές κοινό), για τους δε η Σουηδική Ακαδημία σωστά αποφάσισε να υπενθυμίσει ότι τα «άνθη της λογοτεχνίας» ανθίζουν παντού και παίρνουν απροσδόκητες


ΠΗΓΗ: http://news.in.gr/





Δευτέρα 22 Αυγούστου 2016

Η ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΨΗΛΑ

H Μονεμβασιά ήταν από τις πιο σπουδαίες και πιο ιστορικές καστροπολιτείες της Ελλάδας. Επιπροσθέτως, είναι χωρίς αμφιβολία ένα από τα ωραιότερα κάστρα στον κόσμο.




Τοποθεσία & Στρατηγική Σημασία
Η Μονεμβασιά είναι χτισμένη πάνω σε ένα βράχο με μοναδική πρόσβαση από τη στεριά μια στενή λωρίδα γης από την οποία πήρε καὶ το όνομά της. Η φυσική τοποθεσία της την είχε καταστήσει ιδανικό καταφύγιο κατά τις επιδρομές των βαρβάρων.

Ιστορία
Ιδρύθηκε στα χρόνια του αυτοκράτορα Μαυρικίου, το 583, όταν οι κάτοικοι των γύρω περιοχών έψαχναν να βρουν καταφύγιο από τις επιδρομές των Αβάρων και των Σλάβων.
Η πόλη φαίνεται ότι αρχικά ιδρύθηκε στο ψηλότερο πλάτωμα της κορυφής και αργότερα επεκτάθηκε στα νοτιοανατολικά, σε τόπο ομαλό, απάνεμο και αθέατο από την πελοποννησιακή ακτή, που επιπλέον διαθέτει και το προνόμιο να αποτελεί καίριο παρατηρητήριο για όσα καράβια διαπλέουν το Μυρτώο πέλαγος.

Ο οικισμός, αν και δεν διέθετε απολύτως καμία πηγή νερού, αναδείχθηκε σε ναυτικό και εμπορικό σταθμό για τους θαλάσσιους δρόμους του Αιγαίου. Το λιμάνι της πόλης ήταν διπλό, στα βόρεια και τα νότια της γέφυρας που ένωνε τη βραχώδη χερσόνησο με την απέναντι στεριά. Από τα μέσα του 10ου αιώνα η πόλη άρχισε να αναπτύσσεται δυναμικά, με το άπλωμα του οικισμού σε όλο το βράχο.

Σύμφωνα με τον Άραβα γεωγράφο Ιντριζί στα μέσα του 12ου αιώνα η πόλη διέθετε ψηλό τείχος, ενώ λίγο αργότερα έγινε έδρα Μητρόπολης. Τότε το κάστρο ενισχύθηκε τόσο, ώστε έγινε οχυρό που αντιστάθηκε σθεναρά σε όσους το επιβουλεύτηκαν, όπως στον Ρογήρο Β’, βασιλιά των Νορμανδών, το 1147, και στον Γουλιέλμο Β' Βιλλεαρδουίνο , έναν αιώνα μετά, στις δυνάμεις του οποίου τελικά υπέκυψε το 1248, μετά τον αποκλεισμό των Φράγκων πολιορκητών και ικανές διαπραγματεύσεις για τη διατήρηση παλαιότερων προνομίων των κατοίκων.

Η πόλη, ωστόσο, επέστρεψε στους Βυζαντινούς το 1262, μαζί με τα κάστρα του Μυστρά, του Γερακίου και της Μεγάλης Μαΐνης, με τη συνθήκη που ακολούθησε τη συμφωνία μεταξύ Φράγκων και Βυζαντινών μετά τη μάχη της Πελαγονίας (1259). Τότε η Μονεμβασία έγινε βάση του Βυζαντινού στόλου για την ανακατάληψη εδαφών της Πελοποννήσου.

Με χρυσόβουλλα των αυτοκρατόρων Ανδρονίκου Β’ και Ανδρονίκου Γ’ παραχωρήθηκαν διοικητικά, εκκλησιαστικά και οικονομικά προνόμια που εξασφάλιζαν ατέλεια στα προϊόντα της Μονεμβασίας, φορολογικές απαλλαγές και ελεύθερη κίνηση των πλοίων της, χωρίς υποχρεώσεις δασμών στα εδάφη της αυτοκρατορίας. Έτσι, η πόλη αναδείχθηκε σε σημαντικό διοικητικό και εκκλησιαστικό κέντρο και έδρα μεγάλης ναυτικής και εμπορικής κίνησης.


Οι Μονεμβασίτες αναφέρονται ως πλοιοκτήτες ή ναυτικοί, έμποροι, αλλά και πειρατές. Στα προϊόντα που εμπορεύονταν συγκαταλέγονται είδη όπως πρινοκκόκκι και κοξινέλα (έντομα από τα οποία παρασκευάζεται, μετά από ειδική κατεργασία, κόκκινο χρώμα για βαφές υφασμάτων), μετάξι, παστά, δέρματα, ζώα, λάδι, κρασί, αλλά και δούλοι. Άλλοι κάτοικοι ασχολούνταν με τις οικοδομικές εργασίες, τη ναυπηγική, καθώς και τη γεωργία και την κτηνοτροφία και δραστηριοποιούνταν στην απέναντι στεριά, από το Γέρακα ως τον Άγιο Φωκά, με ένα δίκτυο υποστατικών και μικρών οικισμών που έλεγχαν δρόμους και διαβάσεις και επικοινωνούσαν με πύργους και σκάλες που αναπτύχθηκαν στην ακτή. Φημισμένο ήταν τόσο το λάδι, όσο και το κρασί της περιοχής, το οποίο αργότερα ονοματίστηκε από τη Βενετσιάνικη παραφθορά του ονόματος της πόλης: «Μαλβαζία». Έξω από τα τείχη υπάρχουν ίχνη εγκαταστάσεων βυρσοδεψίας (στα «Ταμπάκικα»), ενώ στην απέναντι στεριά υπάρχουν διάσπαρτοι ληνοί, καθώς και λατομεία πωρόλιθου στον Άγιο Φωκά.

Η αρχή της ύφεσης και της τελικής κατάρρευσης άρχισε από το 1394, όταν Οθωμανική φρουρά αναφέρεται στη Μονεμβασία, σε μια προσωρινή κατάληψή της. Το 1460, υπό την απειλή των Οθωμανών, οι Μονεμβασίτες ζήτησαν να τεθούν κάτω από την προστασία του Πάπα Πίου του Β’, αλλά στα τέλη του 1463 παρέδωσαν την πόλη στους Βενετούς. Από το 1540 μέχρι το 1690 διαρκεί η πρώτη περίοδος της Τουρκοκρατίας και μετά το σύντομο διάλειμμα της Β’ Ενετοκρατίας (1690-1715), η πόλη κατέληξε στην οριστική κυριαρχία των Οθωμανών και απέβη πρωτεύουσα του βιλαετιού της ανατολικής Λακωνίας. Το 1821 η Μονεμβασία ελευθερώθηκε πρώτη μεταξύ των οχυρών του Μοριά από τον οπλαρχηγό Τζανετάκη Γρηγοράκη.



Παρασκευή 22 Απριλίου 2016

Ο ΠΑΡΘΕΝΩΝΑΣ ΤΟΥ NASHVILLE




Ένας νέος Παρθενώνας φτιαγμένος από πωρόλιθο και μάρμαρο, πιστό αντίγραφο του αρχαίου ελληνικού μνημείου, τόσο σε διαστάσεις όσο και σε αναπαράσταση βρίσκεται στη πόλη Marathon στο Centennial Park του Nashville.


Μέσα στον Παρθενώνα βρίσκεται φυσικά και το άγαλμα της Αθηνάς, ύψους 13 μέτρων. Όλες οι κατασκευές στον Παρθενώνα του Νάσβιλ αποτελούν πιστά αντίγραφα, τόσο σε διαστάσεις όσο και σε σχέδια, των αρχαίων ελληνικών δημιουργημάτων. Το όνομα με το οποίο τον αποκαλούν είναι «ΝΑΟΣ».

Παρθενώνας-Nashville-3

Τα γύψινα αντίγραφα είναι εκμαγεία από τα αρχικά γλυπτά, που βρίσκονται στο Βρετανικό Μουσείο.

Ο αμερικανικός Παρθενώνας χτίστηκε το 1897 και είναι το Μουσείο Τεχνών του Nashville. Σε αυτό το μουσείο βρίσκονται 63 πίνακες ζωγραφικής Αμερικανών καλλιτεχνών του 19ου και 20ου αιώνα, που είναι δωρεά του James Cowan.






ΠΗΓΗ: http://www.pygmi.gr/

Δευτέρα 18 Αυγούστου 2014

Ο ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Πλάνα των ευρημάτων στο σταθμό Βενιζέλου του Μετρό Θεσσαλονίκης από γύρισμα που έγινε το Φεβρουάριο του 2013 για λογαριασμό του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων και διανεμήθηκε στα ηλεκτρονικά μέσα ενημέρωσης. Εντυπωσιακή η λιθόστρωτη Εγνατία οδός και τα υπολείμματα των δημόσιων και ιδιωτικών κτιρίων στη νότια πλευρά της.

Λήψη και επεξεργασία εικόνας: Eλένη Στούμπου-Κατσαμούρη, επιστημονική επιμέλεια: 9η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων.

This footage of the archaeological finds in the Venizelou station metro works of Thessaloniki was shot in February 2013 in behalf of the Greek Archaeologists Association and was released for the digital media. Impressive views of the via Egnatia and the adjacent public and private buildings. Camera-editing: Eleni Stoumpou-Katsamouris, scientific supervision: 9th Ephorate of Byzantine Antiquities.