Από τον Ron
Clark, συγγραφέα του βιβλίου “The End of Molasses Classes:
Getting Our Kids Unstuck — 101 Extraordinary Solutions for Parents and
Teachers,”. Kέρδισε το
βραβείο που απονέμει η Ντίσνεϊ στον Καλύτερο Δάσκαλο της Χρονιάς για το 2001.
Είμαστε εκπαιδευτικοί και όχι νταντάδες. Είμαστε μορφωμένοι
επαγγελματίες που εργαζόμαστε καθημερινά με παιδιά και συχνά βλέπουμε το παιδί
σας από διαφορετική σκοπιά σε σχέση με αυτή που το βλέπετε εσείς. Αν σας
δώσουμε κάποιες συμβουλές για το παιδί σας, μην αντιδράσετε άσχημα. Ακούστε και
αποδεχτείτε τις συμβουλές, με τον ίδιο τρόπο που θα δεχόσασταν μια συμβουλή από
ένα γιατρό ή ένα δικηγόρο.
Αρκετοί γονείς δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα αρνητικό για το
παιδί τους. Όμως κάποιες φορές, αν λάβετε υπόψιν τις έγκαιρες προειδοποιήσεις
μας, μπορεί να προλάβετε και να αποτρέψετε κάποιο πρόβλημα που μπορεί να
γίνει ακόμα μεγαλύτερο σε το μέλλον.
Εμπιστευτείτε μας. Κάποιες φορές όταν λέω στους γονείς ότι
το παιδί τους έχει πρόβλημα συμπεριφοράς, νιώθω σαν να βλέπω να σηκώνονται οι
τρίχες στις πλάτες τους. Είναι έτοιμοι να μαλώσουν και να υπερασπιστούν το
παιδί τους και αυτό είναι πολύ κουραστικό. Κάτι που μ’ ενοχλεί ιδιαιτέρως
είναι όταν αναφέρω σε μία μητέρα κάτι που έκανε ο γιος της και γυρίζει, τον
κοιτάζει και ρωτάει, “Είναι αλήθεια;” Λοιπόν, φυσικά είναι αλήθεια. Μόλις σας
το είπα. Και παρακαλώ μην ρωτήσετε αν ένας συμμαθητής του μπορεί να
επιβεβαιώσει ό, τι συνέβη ή εάν ένας άλλος δάσκαλος ήταν παρών στο συμβάν. Έτσι
εξευτελίζετε τον δάσκαλο και αποδυναμώνετε την σχέση μεταξύ δασκάλου και γονέα.
Παρακαλώ σταματήστε όλες τις δικαιολογίες.
Και αν θέλετε πραγματικά να βοηθήσετε τα παιδιά σας να
πετύχουν, σταματήστε να τα δικαιολογείτε. Μιλούσα με έναν γονέα και το γιο της
σχετικά με τις εργασίες που του είχα βάλει να κάνει το καλοκαίρι. Μου είπε ο
γονέας ότι το παιδί δεν είχε καν ξεκινήσει και του είπα ότι απογοητεύτηκα πολύ
επειδή το σχολείο επρόκειτο να ξεκινήσει σε δύο εβδομάδες.
Η μητέρα του πετάχτηκε και μου είπε ότι πέρασαν ένα
δύσκολο καλοκαίρι εξαιτίας οικογενειακών ζητημάτων που ανέκυψαν τον Ιούλιο.
Είπα ότι κατανοώ αυτό που μου είπε, αλλά παράλληλα επισήμανα ότι οι
εργασίες δόθηκαν τον Μάιο. Αμέσως απάντησε ότι του έδωσε χρόνο να ξεκουραστεί
πριν ξεκινήσει τις εργασίες, οπότε δεν ήταν δικό του λάθος που δεν τις είχε
κάνει.
Μπορείτε να καταλάβετε τον πόνο μου;
Μερικοί γονείς θα βρίσκουν
δικαιολογίες ανεξαρτήτως των αντικειμενικών δεδομένων και θα
μεγαλώσουν παιδιά που θα εξελιχθούν σε ενήλικες που πάντα θα ψάχνουν
δικαιολογίες. Αν δεν θέλετε το παιδί σας να καταλήξει άνεργο όταν γίνει 25 ετών
και να κάθεται στον καναπέ σας τρώγοντας πατατάκια, σταματήστε να
δικαιολογείτε τις αποτυχίες του. Αντ΄ αυτού, επικεντρωθείτε στην
εξεύρεση λύσεων.
Οι γονείς να είναι συνεργάτες και όχι εισαγγελείς
Οι γονείς θα πρέπει να γνωρίζετε ότι δεν είναι
απαραίτητα κακό το παιδί σας να αντιμετωπίσει κάποιο πρόβλημα. Έτσι θα χτίσει
χαρακτήρα και θα διδαχτεί μαθήματα ζωής. Ως εκπαιδευτικοί, δεν θέλουμε γονείς
που στέκονται εμπόδιο σ’ αυτά τα μαθήματα. Αποκαλούμε αυτούς τους
γονείς ως “ελικόπτερα”, επειδή θέλουν να ορμήσουν και να σώσουν το παιδί τους
κάθε φορά που κάτι πάει στραβά. Αν βαθμολογήσουμε ένα παιδί με 16, τότε αυτός
είναι ο βαθμός που αξίζει στο παιδί. Μην σπαταλάτε τον χρόνο σας για να
συναντηθείτε μαζί μας για να διαπραγματευτείτε καλύτερο βαθμό. Ο βαθμός είναι
16, παρόλο που εσείς θεωρείτε ότι πρέπει να είναι υψηλότερος.
Μπορεί να είναι δύσκολο να το αποδεχθείτε, αλλά δεν θα
πρέπει να θεωρείτε ότι όταν το παιδί σας παίρνει άριστα, αυτό σημαίνει
απαραίτητα ότι είναι άριστος μαθητής. Η αλήθεια είναι ότι πολλές φορές οι κακοί
δάσκαλοι βάζουν ευκολότερα μεγάλους βαθμούς, γιατί ξέρουν ότι βάζοντας καλούς
βαθμούς όλοι θα τους αφήσουν στην ησυχία τους. Οι γονείς θα σκεφτούν : “Το
παιδί μου έχει ένα πολύ καλό δάσκαλο! Πήρε σε όλα άριστα φέτος!”
Ουάου. Να σας προσγειώσω τώρα. Σας λέω με κάθε ειλικρίνεια,
ότι συνήθως οι καλύτεροι καθηγητές βάζουν τους χαμηλότερους βαθμούς, επειδή
έχουν αυξημένες προσδοκίες. Ωστόσο, όταν τα παιδιά σας παίρνουν χαμηλούς
βαθμούς, θέλετε να διαμαρτυρηθείτε και αμέσως κατευθύνεστε προς το γραφείο του
διευθυντή.
Παρακαλώ κάντε ένα βήμα πίσω, ώστε να έχετε μια πιο ξεκάθαρη
εικόνα. Πριν αμφισβητήσετε τους χαμηλούς βαθμούς, ίσως χρειαστεί να
συνειδητοποιήσετε ότι το παιδί είναι αυτό που “κέρδισε” τους βαθμούς, και
ότι ο δάσκαλος για τον οποίο διαμαρτύρεστε είναι πιθανώς αυτός που παρέχει την
καλύτερη εκπαίδευση.
Και παρακαλώ, να είστε συνεργάτης και όχι εισαγγελέας.
Είχα ένα παιδί που αντέγραψε σε ένα τεστ, και οι γονείς του απειλούσαν να
καλέσουν δικηγόρο, επειδή θεώρησαν ότι τον χαρακτήρισα ως εγκληματία. Ξέρω ότι
ακούγεται τρελό, αλλά διευθυντές απ’ όλη την χώρα μου λένε ότι όλο και
περισσότεροι δικηγόροι συνοδεύουν γονείς σε συναντήσεις με δασκάλους.
Τέλος, αντιμετωπίστε τις αρνητικές καταστάσεις
με επαγγελματικό τρόπο.
Εάν το παιδί σας αναφέρει κάτι άσχημο που συνέβη στην τάξη,
ζητήστε να συναντηθείτε με τον δάσκαλο και προσεγγίστε τον λέγοντας: ”Θα
ήθελα να σας ενημερώσω για κάτι που είπε το παιδί μου ότι συνέβη στην τάξη σας.
Ξέρω ότι τα παιδιά μπορούν να διογκώσουν τα γεγονότα και ότι υπάρχουν πάντα δύο
πλευρές σε κάθε ιστορία. Ήλπιζα ότι θα μπορούσατε να ξεδιαλύνετε τι πραγματικά
συνέβη”. Αν δεν μείνετε ευχαριστημένοι με την απάντηση, τότε
μεταφέρετε τις ανησυχίες σας στο διευθυντή, αλλά πάνω απ΄ όλα, ποτέ δεν μιλάμε
αρνητικά για έναν δάσκαλο μπροστά στο παιδί. Αν καταλάβει ότι δεν τον σέβεστε,
ούτε το παιδί θα τον σέβεται και αυτό θα οδηγήσει σε μια σειρά από νέα
προβλήματα.
Ξέρουμε ότι αγαπάτε τα παιδιά σας. Τα αγαπάμε και εμείς πάρα
πολύ. Εμείς απλώς σας ζητάμε – και σας ικετεύουμε – να μας εμπιστευτείτε,
να μας στηρίξετε και να συνεργαστείτε μαζί μας. Να μην είστε εναντίον μας.
Πρέπει να έχουμε την υποστήριξη σας, και θα πρέπει να μας δώσετε το σεβασμό που
μας αρμόζει. Ανεβάστε μας και κάντε μας να νιώσουμε ότι μας εκτιμάτε και θα
εργαστούμε ακόμη πιο σκληρά για να προσφέρουμε στο παιδί σας την καλύτερη
δυνατή εκπαίδευση.
Αυτό είναι η υπόσχεση ενός δασκάλου, από μένα για εσάς.
ΠΗΓΗ:
http://enallaktikidrasi.com
